എങ്ങനെ ഞാൻ പറയും
സഖേ എൻ
മനസ്സിൽ നിറയും ഈ പ്രണയം
എങ്ങനെ ഞാൻ പറയും
നിന്നോടെൻ
ആത്മാവിൽ തുളുമ്പുമീ
അനുരാഗം……

നീയടുത്തെത്തുമ്പോൾ
താളത്തിൽ മുറുകുമെൻ
ഹ്രദയത്തിൽ സ്പന്ദനം
കേൾക്കുന്നില്ലേ
നീ അറിയുന്നില്ലേ…

നിൻ വിരൽ തൊടുമ്പോൾ
പാതിയടയുമെൻ
മിഴിപ്പൂക്കൾ തൻ നാണം
കാണുന്നില്ലേ
നീ അറിയുന്നില്ലേ…

മരണത്തിന്റെ മണം..
അത് മനസ്സിന്റെ
ഇടനാഴിയിലൂടെ...
അരിച്ചിറങ്ങുന്നു...
കണ്ണിനു ചുറ്റും
പരക്കുന്ന കൂരിരുട്ടില്‍...
കാലന്റെ ചിരി..അല്ല
അട്ടഹാസം..
പുകയുന്ന ചന്ദനത്തിരിചുരുളുകള്‍
ചുറ്റും കളം വരയ്ക്കുന്നു.

ഇന്നും ഞാന്‍ അവളെ കണ്ടു...
എന്റെ യാത്രക്കിടയില്‍..
അവളുടെ കൈയില്‍ ഒരു
നനഞ്ഞ തൂവാലസഞ്ചി...
നീട്ടിയ സഞ്ചിയില്‍
വെറും ഏഴോ എട്ടോ നാണയങ്ങള്‍ ...
അവള്‍ അടുത്ത് വന്നപ്പോള്‍
വിയര്‍പ്പിന്റെ മണം..
പക്ഷെ അവളുടെ സ്വരം...
അതിന്റെ സുഗന്ധം ..
ഒന്ന് വേറെ തന്നെ...

ഈ മഴയിൽ...ഈ രാത്രിമഴയിൽ
കുളിരുന്നു ഞാൻ...
ഇലച്ചാർത്തിൽ
ശ്രുതിയുണർത്തി
താളത്തിൽ പെയ്യുമീ
മഴയിൽ അലിയുന്നു ഞാൻ....
പുലരുമ്പോൾ ശോകാർദ്രയായ്
വി്ട പറഞ്ഞകലുമ്പോൾ
നിന്നെ കാത്തിരിപ്പൂ‍ൂ ഞാൻ...

നീ......

അന്ന് നീയെന്റെ അരികിലെത്തുമ്പോൾ
ഞാൻ കരുതി
എന്റെ ദു:ഖങ്ങളെ നീ
മാറോടു ചേർത്തു എന്ന്
ഒരു മഹാമാരിയായ് എന്നിൽ നീ
പെയ്തിറങ്ങുമ്പോൾ
നിന്നിൽ വെറുമൊരു മ്ഴത്തുള്ളിയുടെ
നൈർമ്മല്യം ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു
അറിഞ്ഞില്ലാ ഞാൻ നീയെന്റെ
ദു:ഖങ്ങളെ ക്കാൾ
നിന്റെ വികാരങ്ങ് ൾക്കടിമയായിരുന്നു എന്ന്
ഇന്നെ നീയെന്നെ
വലിച്ചെറിയുമ്പോൾ
നിന്നിലെ ക്രൂരതയുടെ മുഖം
ഞാൻ തിരിച്ചറിയുന്നു
നിന്നോടൊപ്പമുള്ള
പലനിഴലുകളിലും
ഞാൻ എന്നെത്ത്ന്നെ
തിരിച്ചറിയുന്നു

പ്രണയ സ്പന്ദനങ്ങള്‍

എന്നിലെ രക്തത്തിന്റെ ഓരോ തുള്ളിയും
പേനയിൽ നിറച്ചു
ഞാനെഴുതി….ഇതു നിനക്കുള്ള
എന്റെ പ്രണയസ്പന്ദനങ്ങ്ളാകുന്നു
ഇത് എന്റെ ജീവന്റെ
മോഹത്തുടിപ്പുകളാകുന്നു
ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ
നീ പറഞ്ഞകന്നു
അവ വെറും ചെമ്പരത്തിപ്പൂക്കളാണെന്ന്
എങ്കിലും
ഇനിയും ഞാനെഴുതും
എന്നിലെ ഈ പ്രണയസ്പന്ദനങ്ങളുടെ
ഓരോ തുള്ളിയും
അവസാനിക്കും വരെ……….

എനിക്കൊരു മയിലാകണം
ഉരുണ്ടുകൂടുന്ന കാർമേഘത്തെ
ഒതുക്കി നിർത്തി
മാനത്തു നിന്നടരുന്ന
ആദ്യത്തെ അശ്രു ബിന്ദു
ഏറ്റുവാങ്ങാൻ

എനിക്കു മഴയാകണം
വിശാലമായ ഈ ഭൂമിയെ
പ്രണയിക്കാൻ

എനിക്കൊരു പൂവാകണം
പകൽ മുഴുവൻ സൂര്യനെ പ്രണയിച്ച്
രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ
ചന്ദ്രന്റെ മാറിൽ മയങ്ങി
ജീവൻ ത്യജിക്കാനായി

പിന്നെ എനിക്കു ഞാനാവണം
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ
മയങ്ങാൻ…….